Truskawki w doniczkach mogą nie owocować z powodu niewłaściwego terminu plonowania, słabego zapylenia, uszkodzenia kwiatów, niedoboru słońca, błędów w podlewaniu, nadmiaru azotu albo przegrzewania korzeni. Aby znaleźć przyczynę, najpierw sprawdź, czy roślina w ogóle kwitnie, czy kwiaty opadają oraz czy po przekwitnięciu pojawiają się małe zawiązki.

Dlaczego truskawki w doniczkach nie owocują? Rozpoznaj objaw

Brak owoców nie zawsze oznacza ten sam problem. Innej przyczyny należy szukać, gdy roślina ma wyłącznie liście, a innej, gdy obficie kwitnie, lecz po kilku dniach kwiaty zasychają. Wygląd rośliny pozwala zawęzić możliwe powody jeszcze przed zmianą nawożenia lub przesadzaniem.

Jeżeli truskawki na balkonie nie zawiązują owoców, nie warto od razu podawać im kolejnej dawki nawozu. Najpierw trzeba ustalić, na którym etapie rozwój został przerwany.

Sprawdź, czy roślina powinna już wydawać owoce

Truskawki różnią się terminem i sposobem owocowania. Niektóre odmiany wydają jeden główny plon w sezonie, inne tworzą kilka fal kwiatów, a część może owocować przez dłuższy okres przy sprzyjającej pogodzie. Młoda sadzonka posadzona niedawno nie zawsze zacznie plonować natychmiast.

Jeżeli nie znasz nazwy posadzonej rośliny, sprawdź, czym różnią się odmiany truskawek na balkon. Ułatwi to ocenę, czy brak kwiatów jest objawem błędu, czy wynika z naturalnego cyklu konkretnej odmiany.

Znaczenie ma również rodzaj sadzonki. Sadzonki frigo mogą rozpocząć kwitnienie stosunkowo szybko po posadzeniu, natomiast inne młode rośliny potrzebują więcej czasu na rozwinięcie korzeni i liści. Jeżeli truskawka została posadzona niedawno, jest zdrowa i wypuszcza nowe przyrosty, brak natychmiastowego plonu nie musi być powodem do niepokoju.

Brak owoców u truskawek powtarzających

Określenie „powtarzająca owocowanie” nie oznacza, że roślina będzie nieprzerwanie wytwarzać kwiaty od wiosny do jesieni. Owocowanie często przebiega falami, między którymi występują przerwy.

Długotrwały upał może czasowo ograniczyć powstawanie nowych pąków. Jeżeli roślina zachowuje zdrowe liście, jest regularnie podlewana i po ochłodzeniu zaczyna tworzyć nowe kwiaty, przerwa prawdopodobnie była przejściowa.

Kwiaty mogły zostać uszkodzone przez chłód

Truskawka może zakwitnąć, lecz nie utworzyć owocu, jeżeli środkowa część kwiatu została uszkodzona przez niską temperaturę. Charakterystycznym objawem jest ciemny lub czarny środek kwiatu, nawet gdy białe płatki nadal wyglądają prawidłowo.

Z takiego kwiatu zazwyczaj nie rozwinie się zdrowy owoc. Nie da się odwrócić powstałego uszkodzenia, ale można ochronić kolejne pąki. Przy zapowiadanym ochłodzeniu pojemnik warto przenieść w osłonięte miejsce albo zabezpieczyć roślinę lekką włókniną, która nie będzie zgniatała kwiatów.

Na chłód szczególnie narażone są truskawki ustawione przy zewnętrznej krawędzi balkonu, gdzie nocą temperatura może być niższa niż przy ścianie budynku.

Upał i rozgrzana doniczka osłabiają kwitnienie

Na mocno nasłonecznionym balkonie temperatura pojemnika może być znacznie wyższa niż temperatura powietrza. Dotyczy to zwłaszcza ciemnych, niewielkich doniczek ustawionych przy nagrzanej ścianie lub metalowej balustradzie.

Przegrzanie bryły korzeniowej prowadzi do szybkiej utraty wody. Roślina może wtedy ograniczyć rozwój pąków, zrzucać kwiaty albo przestać tworzyć kolejne zawiązki. Najbardziej widoczne jest to u truskawek powtarzających, które w okresie długotrwałego upału czasami robią przerwę w kwitnieniu.

Nie należy jednak przenosić roślin do głębokiego cienia. Lepszym rozwiązaniem jest osłonięcie samego pojemnika przed nagrzewaniem, zapewnienie regularnego podlewania i odsunięcie doniczki od powierzchni oddających dużo ciepła.

Truskawkom może brakować słońca

Jasny balkon nie zawsze zapewnia roślinom wystarczającą ilość bezpośredniego światła. Cień może tworzyć balustrada, boczna ściana, markiza, szyba z powłoką przyciemniającą albo ustawione przed truskawkami większe rośliny.

Przy niedoborze światła truskawki często:

• tworzą duże liście na wydłużonych ogonkach;
• wypuszczają mało pąków kwiatowych;
• słabo zawiązują owoce;
• wolniej dojrzewają.

Jeżeli roślina wygląda zdrowo, ale od dłuższego czasu rozwija wyłącznie liście, warto obserwować balkon przez cały dzień. Może się okazać, że słońce dociera do doniczki tylko na krótko albo oświetla liście, lecz nie całe kwiatostany.

Czy truskawki balkonowe trzeba zapylać?

Kwiaty większości truskawek mogą zostać zapylone własnym pyłkiem, dlatego zwykle nie trzeba sadzić obok drugiej odmiany. Obecność owadów poprawia jednak przenoszenie pyłku pomiędzy licznymi częściami kwiatu, co sprzyja tworzeniu większych i bardziej regularnych owoców.

Problemy z zapyleniem mogą wystąpić, gdy:

• balkon jest całkowicie oszklony;
• owady nie mają dostępu do kwiatów;
• podczas kwitnienia długo padało;
• pogoda była chłodna i wietrzna;
• kwiaty szybko wysychały podczas upału.

Niepełne zapylenie nie zawsze powoduje całkowity brak owoców. Często pojawiają się małe, nierówno rozwinięte lub zniekształcone truskawki. Jeżeli kwiatów jest dużo, lecz powstają tylko pojedyncze zdeformowane owoce, zapylanie może być jednym z głównych problemów.

Jak ręcznie zapylić kwiaty truskawek?

Na osłoniętym balkonie można delikatnie poruszać kwiatami albo przenosić pyłek miękkim, suchym pędzelkiem. Najlepiej robić to w suchy dzień, gdy kwiaty są w pełni rozwinięte.

Pędzelkiem należy lekko dotknąć środka jednego kwiatu, a następnie kolejnych. Czynność można powtórzyć po jednym lub dwóch dniach, ponieważ nie wszystkie kwiaty rozwijają się jednocześnie. Nie trzeba przy tym mocno pocierać płatków ani stosować żadnych preparatów.

Podłoże jest przesuszone albo stale mokre

Truskawki mają stosunkowo płytki system korzeniowy, a w doniczce ilość dostępnej wody jest ograniczona. Nawet krótki okres silnego przesuszenia podczas kwitnienia może spowodować opadanie kwiatów lub zahamowanie rozwoju zawiązków.

Typowe oznaki przesuszenia to:

• wiotczenie liści;
• sucha ziemia odchodząca od ścianek pojemnika;
• bardzo lekka doniczka;
• szybkie zasychanie kwiatów podczas upału.

Równie niekorzystne jest stałe zalewanie korzeni. Jeżeli woda długo stoi w podstawce, odpływ jest niedrożny albo podłoże przez wiele dni pozostaje mokre, korzenie mają ograniczony dostęp do powietrza. Roślina może wtedy żółknąć i więdnąć mimo wilgotnej ziemi.

W okresie kwitnienia szczególnie ważne jest regularne podlewanie truskawek, ponieważ gwałtowne przechodzenie od przesuszenia do zalania zwiększa stres rośliny. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne, ale nie stale nasiąknięte wodą.

Nadmiar azotu pobudza liście zamiast kwiatów

Truskawka z dużymi, ciemnozielonymi liśćmi może wyglądać okazale, a jednocześnie prawie nie kwitnąć. Taki wygląd często wskazuje na zbyt intensywne nawożenie, zwłaszcza preparatem zawierającym dużo azotu.

Nadmiar tego składnika pobudza rozwój części zielonych i rozłogów. Roślina kieruje energię w tworzenie nowych liści, a liczba pąków kwiatowych pozostaje niewielka. Zagęszczone ulistnienie utrudnia również wysychanie rośliny po deszczu i ogranicza dostęp owadów do części kwiatów.

Przed podaniem kolejnego preparatu trzeba przeanalizować dotychczasowe nawożenie truskawek w doniczkach. Warto sprawdzić skład produktu, częstotliwość stosowania oraz dawkę podaną przez producenta. Dodawanie potasu lub fosforu bez rozpoznania problemu nie naprawi skutków przenawożenia i może dodatkowo zwiększyć zasolenie podłoża.

Korzenie mają niewłaściwe warunki

Brak owoców może wynikać również ze sposobu posadzenia rośliny. Korona truskawki, czyli miejsce, z którego wyrastają liście, nie powinna być głęboko zasypana. Zbyt głębokie umieszczenie sprzyja gniciu, natomiast odsłonięte i podwinięte korzenie szybko przesychają.

Problemem może być także zbyt mały pojemnik. Niewielka ilość ziemi szybko traci wodę, mocno się nagrzewa i nie zapewnia stabilnych warunków korzeniom. Roślina może wówczas przetrwać, ale ograniczać kwitnienie i owocowanie.

Należy sprawdzić, czy:

• korona znajduje się tuż nad powierzchnią ziemi;
• otwory odpływowe są drożne;
• woda nie zalega na dnie osłonki;
• korzenie nie wypełniły całego pojemnika;
• na powierzchni podłoża nie powstał biały osad po nawozach.

Przesadzanie w trakcie intensywnego kwitnienia może dodatkowo osłabić roślinę. Zabieg warto wykonać wtedy, gdy doniczka jest wyraźnie za mała, podłoże ma nieprzyjemny zapach albo korzenie są uszkodzone.

Liczne rozłogi mogą ograniczać plon

Pojedynczy rozłóg zwykle nie powoduje całkowitego zaniku owocowania. Jeżeli jednak truskawka wytwarza wiele długich wąsów i młodych rozet, część zasobów przeznacza na rozmnażanie zamiast na rozwój kwiatów oraz owoców.

Najbardziej wyraźny problem występuje wtedy, gdy licznym rozłogom towarzyszą duże liście, mała liczba pąków i częste nawożenie. W takiej sytuacji można usunąć nadmiar wąsów, pozostawiając zdrowe liście i kwiatostany. Szczegółowe postępowanie z nimi opisuje temat usuwania rozłogów truskawek.

Nie należy obcinać przypadkowo całych liści ani młodych pędów wyrastających z korony. Usuwa się jedynie rozłogi, które mają charakterystyczną postać długich, cienkich pędów zakończonych młodą rozetą.

Choroby i szkodniki mogą uszkadzać kwiaty

Jeżeli podlewanie, światło i nawożenie są prawidłowe, trzeba dokładnie obejrzeć kwiaty oraz liście. Brak zawiązków może być skutkiem obumierania kwiatostanów albo żerowania drobnych szkodników.

Niepokojące objawy to:

• brunatne lub gnijące kwiaty;
• szary, pylący nalot;
• biały nalot na liściach;
• drobne jasne punkty i pajęczynki;
• poskręcane młode liście;
• nagłe więdnięcie mimo wilgotnego podłoża;
• widoczne owady na spodzie liści.

Nie należy stosować przypadkowych oprysków bez rozpoznania przyczyny. Podobne objawy mogą wynikać z choroby grzybowej, szkodników, zalania albo uszkodzenia przez temperaturę. Jeżeli zmiany szybko się rozszerzają, chorą roślinę warto odsunąć od pozostałych i dokładnie sprawdzić kwiaty, liście oraz korzenie.

Co zrobić, żeby truskawki zaczęły owocować?

Najlepiej wprowadzać zmiany w określonej kolejności. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której jednoczesne przesadzanie, nawożenie i zwiększenie podlewania dodatkowo osłabi roślinę.

1. Ustal odmianę i termin plonowania. Sprawdź, czy roślina powinna już kwitnąć i czy nie znajduje się między kolejnymi falami owocowania.
2. Rozpoznaj etap problemu. Zwróć uwagę, czy brakuje kwiatów, czy kwiaty opadają, czy też nie powstają z nich zawiązki.
3. Obejrzyj środek kwiatów. Czarny środek wskazuje na uszkodzenie chłodowe, a nalot lub gnicie mogą świadczyć o chorobie.
4. Oceń ilość światła. Sprawdź nasłonecznienie o różnych porach dnia, a nie tylko w momencie podlewania.
5. Skontroluj wilgotność i odpływ. Ziemia nie powinna być ani całkowicie sucha, ani stale mokra.
6. Przeanalizuj nawożenie. Przy dużych liściach i małej liczbie kwiatów nie podawaj kolejnej dawki produktu bogatego w azot.
7. Popraw zapylanie. Zapewnij owadom dostęp do kwiatów lub delikatnie użyj miękkiego pędzelka na osłoniętym balkonie.
8. Ogranicz nadmiar rozłogów. Jest to szczególnie ważne w małej doniczce, gdzie roślina ma ograniczone zasoby.
9. Obserwuj nowe pąki. Uszkodzone kwiaty nie zaczną ponownie się rozwijać, dlatego poprawę ocenia się po kolejnej fali kwitnienia.

Jeżeli roślina ma zdrowe liście, prawidłowo rozwinięte korzenie i tworzy nowe pąki, poprawa warunków może przynieść efekty przy następnym kwitnieniu. Truskawkę z gnijącą koroną, silnie uszkodzonymi korzeniami albo szybko postępującą chorobą trzeba natomiast najpierw wyleczyć lub wymienić, ponieważ samo nawożenie nie przywróci jej owocowania.

Jeśli truskawki w doniczkach mają przede wszystkim owocować, rozłogi zwykle należy usuwać na bieżąco. Pozostawić można tylko wybrane wąsy przeznaczone do ukorzenienia i uzyskania nowych sadzonek. Najlepiej odcinać je ostrymi nożyczkami lub sekatorem, zamiast wyrywać ręką.

Dlaczego warto usuwać rozłogi truskawek w doniczkach

Rozłogi, nazywane także wąsami, to długie pędy, na których truskawka tworzy młode rozety liści. Służą one naturalnemu rozmnażaniu rośliny. Dopóki rozeta nie wytworzy własnych korzeni i nie zostanie odłączona, korzysta z wody oraz składników pokarmowych dostarczanych przez roślinę mateczną.

W uprawie doniczkowej ma to szczególne znaczenie. Korzenie truskawki dysponują ograniczoną ilością podłoża, a ziemia w pojemniku szybciej wysycha i traci składniki odżywcze niż gleba w ogrodzie. Rozwijanie wielu nowych rozet może więc niepotrzebnie obciążać roślinę.

Czy rozłogi osłabiają owocowanie? Pozostawienie jednego krótkiego wąsa nie sprawi, że roślina natychmiast przestanie wydawać owoce. Jeżeli jednak rozłogów jest dużo, truskawka przeznacza część zasobów na wzrost młodych rozet zamiast na kwitnienie i dojrzewanie owoców. Z tego powodu przy uprawie nastawionej na plon lepiej je systematycznie usuwać.

Skłonność do tworzenia wąsów zależy również od odmiany. Niektóre truskawki wytwarzają ich dużo, inne skupiają się przede wszystkim na powtarzaniu owocowania. Przy planowaniu kolejnych nasadzeń warto więc odpowiednio dobrać truskawki do uprawy w doniczkach.

Kiedy obcinać rozłogi truskawek

Rozłogi najlepiej usuwać wkrótce po ich zauważeniu, zanim pęd mocno się wydłuży i utworzy kilka dużych rozet. Nie trzeba czekać na określony miesiąc. Ważniejszy jest etap rozwoju wąsa niż termin w kalendarzu.

Podczas kwitnienia i dojrzewania owoców rośliny warto oglądać regularnie. Jeżeli pojawia się długi, cienki pęd bez kwiatów, można go odciąć od razu. Zabieg wolno wykonywać także w czasie owocowania, pod warunkiem że nie zostaną uszkodzone kwiatostany, owoce ani środek rośliny.

Nie warto natomiast czekać, aż zwisająca poza doniczką rozeta stanie się duża. Bez kontaktu z podłożem nie będzie mogła się prawidłowo ukorzenić, a przez cały ten czas pozostanie zależna od rośliny matecznej.

Jak rozpoznać wąsy truskawek

Rozłóg jest cienkim, wydłużonym pędem rosnącym poziomo po podłożu albo zwisającym poza krawędź doniczki. W pewnej odległości od głównej rośliny pojawia się na nim mała rozeta z kilkoma listkami. Jeden wąs może z czasem wytworzyć więcej niż jedną rozetę.

Nie należy mylić rozłogu z pędem kwiatostanowym. Na pędzie kwiatowym znajdują się pąki, białe kwiaty, zielone zawiązki albo dojrzewające owoce. Rozłóg nie kończy się owocem, lecz młodą roślinką.

Jak prawidłowo obcinać rozłogi

Do cięcia najlepiej użyć czystych, ostrych nożyczek ogrodniczych lub niewielkiego sekatora. Tępe narzędzie może zmiażdżyć pęd, a zabrudzone ostrze zwiększa ryzyko przenoszenia patogenów między roślinami.

Rozłóg należy odciąć stosunkowo blisko miejsca, z którego wyrasta, pozostawiając niewielki fragment pędu. Nie trzeba ciąć tuż przy samej koronie truskawki. Zachowanie odrobiny odstępu zmniejsza ryzyko przypadkowego uszkodzenia ogonków liściowych, pędów kwiatowych lub centralnej części rośliny.

Wąsów nie należy wyrywać ani gwałtownie skręcać. Mocne pociągnięcie może uszkodzić tkanki, poluzować roślinę w podłożu albo naruszyć jej płytko rosnące korzenie.

Zdrowe, odcięte rozłogi można przeznaczyć na kompost. Pędów z plamami, nalotem, zniekształconymi liśćmi lub innymi objawami chorobowymi lepiej nie pozostawiać przy doniczce.

Kiedy zostawić rozłóg truskawki

Rozłogu nie trzeba usuwać, jeżeli ma posłużyć do uzyskania nowej sadzonki. W takim przypadku najlepiej pozostawić jeden zdrowy wąs z silną rozetą znajdującą się blisko rośliny matecznej. Rozetę kieruje się do osobnego małego pojemnika z podłożem i utrzymuje przy powierzchni ziemi do czasu wytworzenia korzeni.

Nie warto pozostawiać wielu rozet jednocześnie. Ich rozwój może nadmiernie obciążyć truskawkę rosnącą w ograniczonej ilości podłoża. Szczegółowe rozmnażanie truskawek z rozłogów wymaga również wybrania właściwej rozety i odłączenia jej dopiero po dobrym ukorzenieniu.

Jeżeli nie planuje się pozyskiwania sadzonek, wszystkie zwisające wąsy można usunąć. Pozostawianie ich wyłącznie ze względu na dekoracyjny wygląd nie jest korzystne dla rośliny nastawionej na obfite owocowanie.

Czy obcięcie rozłogów poprawi owocowanie

Usuwanie rozłogów pozwala ograniczyć konkurencję między rozwijającymi się rozetami a kwiatami i owocami. Może dzięki temu sprzyjać lepszemu wykorzystaniu wody oraz składników odżywczych przez roślinę mateczną. Nie jest jednak gwarancją dużych zbiorów.

Jeżeli truskawki nadal słabo kwitną lub nie zawiązują owoców, problem może wynikać również z niedoboru światła, niewłaściwego podlewania, przenawożenia, słabego zapylenia albo cech konkretnej odmiany. W takiej sytuacji trzeba sprawdzić także przyczyny braku owoców, zamiast ograniczać pielęgnację wyłącznie do obcinania wąsów.

Truskawki w doniczkach podlewaj wtedy, gdy wierzchnie 2-3 cm podłoża zaczynają przesychać. Ziemia powinna być stale lekko wilgotna, ale nie mokra. Wodę wlewaj powoli bezpośrednio na podłoże, aż niewielka ilość wypłynie przez otwory odpływowe, a nadmiar usuń z podstawki. Najlepiej robić to rano. Podczas upałów i silnego wiatru sprawdzaj wilgotność codziennie, ponieważ małe pojemniki mogą wymagać podlewania nawet dwa razy w ciągu dnia.

Nie da się ustalić jednego harmonogramu podlewania odpowiedniego dla każdej rośliny i przez cały sezon. Truskawki rosnące w pojemnikach mogą potrzebować wody co kilka dni, codziennie, a w czasie największych upałów nawet rano i wieczorem. O częstotliwości powinien decydować stan podłoża, a nie liczba dni, które minęły od poprzedniego podlewania.

Najprostszą metodą jest wsunięcie palca w ziemię na głębokość około 2-3 cm. Jeśli na tej głębokości podłoże jest wyraźnie suche, roślinę trzeba podlać. Jeżeli ziemia pozostaje chłodna i lekko wilgotna, warto zaczekać i sprawdzić ją ponownie następnego dnia.

Nie należy oceniać wilgotności wyłącznie po wyglądzie powierzchni. Górna warstwa może szybko wyschnąć pod wpływem słońca, podczas gdy głębiej nadal znajduje się wystarczająco dużo wody. Pomocne jest także podnoszenie doniczki. Pojemnik z przesuszonym podłożem staje się znacznie lżejszy niż bezpośrednio po podlaniu.

Na to, jak często podlewać truskawki na balkonie, wpływają przede wszystkim:

• wielkość pojemnika i ilość znajdującej się w nim ziemi,
• liczba roślin rosnących w jednej skrzynce,
• nasłonecznienie balkonu,
• temperatura i siła wiatru,
• materiał i kolor doniczki,
• przepuszczalność podłoża,
• etap wzrostu, kwitnienia i dojrzewania owoców.

Małe, wiszące i ciemne pojemniki nagrzewają się oraz wysychają szybciej niż duże, jasne skrzynie. Z tego powodu znaczenie ma również dobór doniczki z odpływem i odpowiednia ilość ziemi dostępna dla korzeni.

Truskawki potrzebują szczególnie stabilnej wilgotności podczas kwitnienia, zawiązywania owoców i ich dojrzewania. Długotrwałe przesuszenie może osłabiać rośliny, ale zwiększanie ilości wody bez sprawdzania ziemi nie jest dobrym rozwiązaniem. Nadmiernie mokre podłoże ogranicza dostęp powietrza do korzeni i może prowadzić do ich uszkodzenia.

Kiedy podlewać truskawki w doniczkach?

Najlepszą porą jest wczesny ranek. Roślina otrzymuje wtedy zapas wody przed największym nagrzaniem balkonu, a podłoże nie jest jeszcze rozgrzane. Jeśli podczas podlewania przypadkowo zostaną zwilżone liście, mają szansę szybko wyschnąć.

Wieczorem warto podlewać przede wszystkim wtedy, gdy po gorącym dniu ziemia jest rzeczywiście sucha. Może to być również pora drugiego podlewania podczas upału, szczególnie w przypadku małych doniczek stojących w słońcu lub narażonych na silny wiatr.

Nie należy jednak czekać do rana, jeśli roślina wyraźnie więdnie, a podłoże jest suche. W takiej sytuacji podlewanie trzeba przeprowadzić od razu, niezależnie od pory dnia. Wodę należy wlewać powoli na ziemię, unikając moczenia liści, kwiatów i owoców.

W środku upalnego dnia podlewanie jest mniej korzystne, ponieważ woda szybciej paruje, a mocno nagrzane podłoże może ją słabiej przyjmować. Jeśli jednak truskawki są przesuszone, nie należy odkładać nawodnienia wyłącznie ze względu na godzinę.

Jak prawidłowo podlewać truskawki krok po kroku?

Skuteczne podlewanie powinno zwilżyć całą bryłę korzeniową, a nie tylko cienką warstwę ziemi przy powierzchni.

1. Sprawdź wilgotność podłoża na głębokości około 2-3 cm.
2. Skieruj konewkę lub wąski strumień wody na ziemię wokół rośliny.
3. Wlewaj wodę powoli, aby podłoże mogło ją stopniowo wchłaniać.
4. Jeśli ziemia jest bardzo sucha, podziel podlewanie na dwie lub trzy mniejsze porcje.
5. Zakończ, gdy niewielka ilość wody zacznie wypływać przez otwory w dnie.
6. Po kilku minutach opróżnij podstawkę lub osłonkę z nadmiaru wody.
7. Przed kolejnym podlewaniem ponownie sprawdź wilgotność ziemi.

Częstym błędem jest codzienne wlewanie niewielkiej ilości wody, która zwilża jedynie powierzchnię. Głębsza część doniczki może wówczas pozostać sucha, a korzenie zaczynają rozwijać się płytko. Lepsze jest dokładne nawodnienie całej bryły, a następnie odczekanie, aż górna warstwa podłoża lekko przeschnie.

Ile wody wlewać jednorazowo?

Nie istnieje jedna prawidłowa ilość wody wyrażona w mililitrach. Innej porcji potrzebuje pojedyncza truskawka w małej doniczce, a innej kilka roślin posadzonych w dużej skrzyni balkonowej. Zapotrzebowanie zmienia się także wraz z pogodą i stopniem przesuszenia ziemi.

Praktycznym wskaźnikiem jest pojawienie się niewielkiej ilości wody przy otworach odpływowych. Oznacza to, że została zwilżona nie tylko powierzchnia, ale również niższa część bryły korzeniowej. Nie trzeba jednak kontynuować podlewania do momentu, gdy woda zacznie obficie wypływać z doniczki.

Jeżeli strumień natychmiast przecieka wzdłuż ścianek, a środek bryły pozostaje suchy, podłoże mogło zostać zbyt mocno przesuszone. Wtedy należy podlewać małymi porcjami, zachowując kilkuminutowe przerwy. Ziemia stopniowo odzyska zdolność równomiernego przyjmowania wilgoci.

Czy można podlewać truskawki przez podstawkę?

Krótkotrwałe podlewanie od dołu może pomóc w nawodnieniu bardzo suchej bryły korzeniowej. Doniczkę można na pewien czas pozostawić w płytkiej warstwie wody, aby podłoże wciągnęło wilgoć przez otwory odpływowe.

Nie należy jednak pozostawiać korzeni w wodzie przez wiele godzin. Gdy ziemia zostanie nawodniona, nadmiar trzeba wylać. Stała zastoinowa wilgoć w podstawce lub szczelnej osłonce może doprowadzić do niedotlenienia korzeni.

Jak podlewać truskawki podczas upałów?

W czasie upałów podłoże w pojemnikach trzeba sprawdzać każdego ranka. Małe doniczki, skrzynki wiszące i pojemniki ustawione przy nagrzanej ścianie mogą wysychać w ciągu kilku godzin. Podczas gorącej, wietrznej pogody potrzebna jest także druga kontrola późnym popołudniem lub wieczorem.

Truskawki można podlewać dwa razy dziennie, ale tylko wtedy, gdy ziemia rzeczywiście przesycha. Nie należy automatycznie zwiększać częstotliwości, jeśli podłoże pozostaje wilgotne. Roślina stojąca w dużej skrzyni lub w miejscu osłoniętym może nadal potrzebować tylko jednego podlewania.

Wodę najlepiej rozdzielić na spokojne, dokładne podlewanie rano oraz ewentualną mniejszą porcję wieczorem. Nie warto wlewać ogromnej ilości jednorazowo z nadzieją, że wystarczy na kilka dni. Nadmiar wypłynie z pojemnika albo pozostanie w jego dolnej części, podczas gdy powierzchnia i tak szybko wyschnie.

Tempo utraty wilgoci zależy nie tylko od pogody. Równie ważne jest przepuszczalne podłoże do truskawek, które równomiernie przyjmuje wodę, ale nie pozostaje długo podmokłe.

Podczas fali upałów warto ograniczyć nagrzewanie samego pojemnika. Można odsunąć go od mocno rozgrzanej ściany, osłonić przed najostrzejszym popołudniowym słońcem lub ustawić tak, aby liście nadal otrzymywały światło, ale doniczka nie nagrzewała się przez cały dzień. Cienka warstwa ściółki może ograniczać parowanie, pod warunkiem że nie zakrywa środka rośliny.

Truskawki w doniczce przelane czy przesuszone?

Więdnięcie nie zawsze oznacza brak wody. Truskawki mogą tracić jędrność zarówno przy przesuszeniu, jak i wtedy, gdy ich korzenie przez dłuższy czas znajdują się w mokrej, słabo napowietrzonej ziemi. Przed podlaniem należy więc sprawdzić podłoże i ciężar pojemnika.

Przesuszoną roślinę należy nawadniać stopniowo. Pierwsza porcja może szybko przepłynąć wzdłuż ścianek, dlatego po kilku minutach warto podlać ponownie. Jeżeli bryła jest mocno wysuszona, można krótko nawodnić ją także od dołu, a następnie dokładnie odsączyć pojemnik.

Przy przelaniu trzeba opróżnić podstawkę, sprawdzić drożność otworów i wstrzymać kolejne podlewanie do czasu częściowego przeschnięcia podłoża. Doniczkę warto ustawić w miejscu przewiewnym, ale nie wystawiać osłabionej rośliny na gwałtowne, całodzienne słońce.

Nie należy próbować ratować przelanych truskawek dodatkową porcją nawozu. Mokre i osłabione korzenie mogą gorzej reagować na zwiększone stężenie składników w ziemi.

Dlaczego wodę należy kierować na podłoże?

Woda powinna trafiać bezpośrednio do strefy korzeniowej. Polewanie liści, kwiatów i dojrzewających owoców nie zwiększa skuteczności nawadniania, a utrzymująca się na nich wilgoć może tworzyć warunki sprzyjające rozwojowi chorób grzybowych.

Do podlewania najlepiej używać konewki z wąskim dziobkiem, butelki z odpowiednią końcówką albo systemu kroplującego. Strumień powinien być łagodny, aby nie wypłukiwał ziemi i nie odsłaniał korzeni.

Podlewanie przy ziemi, sprawny odpływ oraz przewiewne ustawienie donic to podstawowe sposoby na ograniczanie chorób grzybowych. Nie oznacza to, że rośliny nigdy nie mogą zmoknąć podczas deszczu, ale nie warto regularnie zraszać ich podczas każdego podlewania.

Najczęstsze błędy podczas podlewania truskawek na balkonie

Jednym z najczęstszych błędów jest podlewanie według stałego planu bez sprawdzania ziemi. Ten sam pojemnik może wysychać w ciągu jednego dnia podczas upału i zachowywać wilgoć przez kilka dni przy chłodnej, pochmurnej pogodzie.

Problemy powodują również:

• zwilżanie tylko powierzchni małą porcją wody,
• dolewanie wody do nadal mokrego podłoża,
• pozostawianie pełnej podstawki pod doniczką,
• podlewanie po liściach, kwiatach i owocach,
• uznawanie każdego więdnięcia za skutek suszy,
• nieuwzględnianie silnego wiatru i nagrzewania pojemnika,
• zakładanie, że deszcz nawodnił skrzynkę stojącą pod zadaszeniem,
• traktowanie dużej skrzyni i małej doniczki wiszącej w ten sam sposób.

Najbezpieczniejsza zasada brzmi: sprawdzaj podłoże regularnie, ale podlewaj tylko wtedy, gdy zaczyna przesychać. Jednorazowo zwilż całą bryłę korzeniową, usuń nadmiar wody z podstawki, a przed kolejnym podlewaniem ponownie oceń wilgotność ziemi.

Najlepsza ziemia do truskawek w doniczkach jest żyzna, próchniczna, lekka i przepuszczalna, ale jednocześnie nie może wysychać zaraz po podlaniu. Powinna mieć lekko kwaśny odczyn, najlepiej pH od 5,5 do 6,5. Najprostszym wyborem będzie dobre podłoże do warzyw, owoców miękkich lub upraw pojemnikowych. Można też zastosować ziemię uniwersalną, jeżeli ma odpowiednie pH i luźną strukturę.

Jakie cechy powinna mieć ziemia do truskawek w doniczkach?

W pojemniku znajduje się znacznie mniej ziemi niż na grządce, dlatego jej właściwości mają szczególne znaczenie. Korzenie truskawek potrzebują dostępu do wody, składników pokarmowych i powietrza. Podłoże nie może więc być ani ciężką, zbitą masą, ani bardzo lekką mieszanką, która po kilku godzinach staje się całkowicie sucha.

Przepuszczalność i zdolność utrzymywania wilgoci

Dobre podłoże do truskawek w doniczce powinno przyjmować wodę równomiernie, a jej nadmiar musi swobodnie odpływać. Po podlaniu ziemia może pozostać wilgotna, ale nie powinna być długo mokra i pozbawiona powietrza.

Zbyt ciężka mieszanka skleja się, osiada i ogranicza dostęp tlenu do korzeni. Z kolei ziemia złożona głównie z bardzo luźnych składników może przesychać zbyt szybko, szczególnie w małej doniczce ustawionej na nasłonecznionym balkonie.

Materia organiczna i zasobność podłoża

Truskawki dobrze rosną w ziemi zawierającej materię organiczną, na przykład dojrzały kompost lub kompostowaną korę. Takie składniki pomagają utrzymać wilgoć, poprawiają strukturę podłoża i zwiększają jego zdolność do zatrzymywania składników pokarmowych.

Sam kompost nie powinien jednak wypełniać całej doniczki. Może mieć nieodpowiedni odczyn, zbyt dużą koncentrację składników mineralnych albo strukturę, która z czasem mocno się zbije. Najlepiej traktować go jako dodatek do właściwej ziemi doniczkowej.

Jakie pH ziemi jest odpowiednie dla truskawek?

Optymalne pH ziemi dla truskawek wynosi około 5,5-6,5, czyli podłoże powinno być lekko kwaśne. W takim środowisku rośliny mogą prawidłowo pobierać większość potrzebnych składników.

Informację o pH zazwyczaj można znaleźć na opakowaniu gotowej ziemi. Jeżeli jej brakuje, odczyn da się sprawdzić prostym testerem lub zestawem do badania podłoża. Nie warto natomiast regulować pH przypadkowymi domowymi sposobami, ponieważ trudno przewidzieć ich rzeczywisty wpływ na niewielką ilość ziemi w doniczce.

Podłoże przeznaczone do borówek lub innych silnie kwasolubnych roślin może być dla truskawek zbyt kwaśne. Nie należy wybierać go wyłącznie dlatego, że truskawki preferują lekko kwaśny odczyn.

Czy ziemia uniwersalna nadaje się do truskawek?

Ziemia uniwersalna może nadawać się do truskawek, ale przed jej użyciem trzeba sprawdzić parametry podane przez producenta. Dobra mieszanka powinna być przeznaczona do roślin uprawianych w pojemnikach, mieć właściwe pH i zachowywać luźną strukturę po podlaniu.

Na opakowaniu warto sprawdzić:

• zakres pH podłoża,
• rodzaje zastosowanych składników,
• przeznaczenie ziemi,
• obecność nawozu startowego,
• informację, jak długo działa dodany nawóz.

Jeżeli ziemia uniwersalna jest ciężka i po zwilżeniu łatwo tworzy zwartą bryłę, można poprawić jej strukturę dodatkiem perlitu, drobnej kompostowanej kory lub włókna kokosowego. Nie ma natomiast potrzeby dodawania kolejnych składników do mieszanki, która już jest lekka i przepuszczalna.

Jak samodzielnie przygotować podłoże do truskawek?

Najprostsze rozwiązanie to zastosowanie gotowej ziemi do warzyw, owoców miękkich lub upraw pojemnikowych. Jeżeli dostępne podłoże jest zbyt ciężkie, można przygotować mieszankę składającą się z:

• 2 części dobrej ziemi doniczkowej lub podłoża do warzyw,
• 1 części perlitu,
• 1 części włókna kokosowego albo drobnej kompostowanej kory.

Proporcje nie muszą być odmierzane z laboratoryjną dokładnością. Ważniejszy jest efekt: po zwilżeniu ziemia powinna być lekko sprężysta, luźna i równomiernie wilgotna. Nie może zamieniać się w kleistą bryłę ani natychmiast przepuszczać całej wody.

Niewielka ilość dojrzałego, przesianego kompostu może zastąpić część ziemi bazowej. Nie warto natomiast dodawać drobnego piasku budowlanego. W połączeniu z ciężkim podłożem może on stworzyć jeszcze bardziej zwartą mieszankę.

Drenaż w doniczce z truskawkami

Nawet najlepsza ziemia nie ochroni korzeni przed zastojem wody, jeżeli pojemnik nie ma odpływu. Podstawą jest więc odpowiednia doniczka z otworami odpływowymi, przez które nadmiar wody może wydostać się na zewnątrz.

Nie należy pozostawiać donicy w osłonce lub podstawce stale wypełnionej wodą. Korzenie znajdujące się przez długi czas w mokrym podłożu mają ograniczony dostęp do powietrza, co osłabia roślinę.

Gruba warstwa keramzytu, żwiru lub kamieni na dnie nie zastępuje otworów odpływowych. Może nawet zmniejszyć objętość ziemi dostępnej dla korzeni. Najważniejsze jest, aby całe podłoże miało przepuszczalną strukturę, a odpływ w doniczce pozostawał drożny. Niewielki fragment siatki lub przepuszczalnej włókniny można położyć nad otworem jedynie po to, aby ziemia go nie zasypała.

Jak rozpoznać niewłaściwe podłoże?

Ziemia może wymagać wymiany lub rozluźnienia, jeżeli po podlaniu woda długo pozostaje na powierzchni, a z otworów odpływowych niemal nic nie wypływa. Niepokojąca jest także twarda skorupa, mocne zbicie podłoża oraz nieprzyjemny zapach utrzymujący się mimo przerwy w podlewaniu.

Nieodpowiednia będzie również mieszanka, która bardzo szybko odsuwa się od ścianek doniczki i po wyschnięciu przestaje przyjmować wodę. W takiej sytuacji podlewana ciecz może spływać szczeliną przy brzegu, nie zwilżając równomiernie bryły korzeniowej.

Po ściśnięciu wilgotnej garści dobrej ziemi powinna powstać luźna bryłka, która łatwo rozpada się po dotknięciu. Jeżeli podłoże pozostaje twarde i lepkie, jest prawdopodobnie zbyt ciężkie.

Najczęstsze błędy przy wyborze ziemi

Do częstych problemów należy wypełnianie pojemnika samą ziemią wykopaną z ogrodu. W donicy może ona szybko osiąść, zaskorupić się i utrudnić odpływanie wody. Jeśli ma być wykorzystana, powinna stanowić tylko część mieszanki i zostać rozluźniona odpowiednimi dodatkami.

Błędem jest także stosowanie niemal samego kompostu, wybieranie bardzo kwaśnego podłoża do borówek oraz dodawanie nawozu do ziemi, która zawiera już zapas składników pokarmowych. W ostatnim przypadku łatwo nieświadomie zastosować zbyt dużą dawkę.

Nie powinno się również ponownie używać ziemi z donic, w których rosły chore lub silnie zaatakowane przez szkodniki rośliny. Stare podłoże, które straciło luźną strukturę i stało się zwarte, zazwyczaj nie nadaje się do ponownego wykorzystania bez odpowiedniego odświeżenia.

Co zrobić po przygotowaniu ziemi?

Podczas napełniania pojemnika nie należy mocno ugniatać podłoża. Wystarczy lekko docisnąć je dłonią, aby usunąć największe puste przestrzenie. Trzeba też pozostawić kilka centymetrów wolnego miejsca pod krawędzią donicy, dzięki czemu woda nie będzie wypływać górą podczas podlewania.

Po przygotowaniu podłoża należy prawidłowo posadzić truskawki, zwracając uwagę na właściwe ułożenie korzeni i położenie korony rośliny. Zbyt głębokie umieszczenie jej środkowej części może prowadzić do problemów ze wzrostem.

Rodzaj ziemi wpływa również na tempo wysychania. Dlatego po posadzeniu trzeba obserwować wilgotność podłoża i odpowiednio podlewać truskawki w doniczkach, uwzględniając wielkość pojemnika, temperaturę oraz stopień nasłonecznienia balkonu.

Na balkon najlepiej wybierać truskawki powtarzające owocowanie, które dobrze radzą sobie w pojemnikach. Do wiszących donic nadają się przede wszystkim odmiany Elan i Ostara, do skrzynek oraz na mały balkon Temptation lub Albion, a do dekoracyjnych kompozycji Toscana o różowych kwiatach. Osoby ceniące intensywny aromat owoców mogą wybrać odmianę Mara des Bois. Warto natomiast pamiętać, że określenie „truskawka pnąca” jest umowne, ponieważ jej rozłogi nie wspinają się samodzielnie.

Jakie odmiany truskawek najlepiej nadają się na balkon?

Nie ma jednej odmiany odpowiedniej do każdego pojemnika i na każdy balkon. Przed zakupem należy zdecydować, czy najważniejszy jest długi okres zbiorów, duże owoce, intensywny smak, zwisający pokrój czy dekoracyjne kwiaty. Znaczenie ma również ilość dostępnego miejsca.

Do typowej uprawy balkonowej najbardziej praktyczne są odmiany powtarzające owocowanie. Zamiast jednego krótkiego, obfitego zbioru mogą wydawać owoce w kolejnych falach przez większą część sezonu. Nie każda z nich tworzy jednak długie rozłogi, dlatego odmianę trzeba dopasować także do rodzaju doniczki.

Elan do wiszących donic i koszy

Elan jest dobrym wyborem dla osoby, która chce połączyć regularne zbiory z dekoracyjnym pokrojem. Odmiana powtarza owocowanie i wytwarza rozłogi, które mogą opadać poza krawędź doniczki. Dzięki temu dobrze prezentuje się w wiszącym koszu lub pojemniku ustawionym wysoko na balustradzie.

Owoce są słodkie i mogą pojawiać się przez znaczną część sezonu, o ile roślina ma odpowiednie stanowisko oraz jest prawidłowo pielęgnowana. Odmiana sprawdzi się więc zarówno jako roślina użytkowa, jak i element balkonowej kompozycji.

Ostara na długi zbiór i efekt zwisającej kaskady

Ostara to popularna odmiana powtarzająca owocowanie, która intensywnie tworzy rozłogi. Można pozwolić im swobodnie opadać z donicy albo delikatnie rozłożyć je na podporze. Roślina nadaje się do pojemników wiszących, skrzynek zamocowanych na balustradzie oraz donic ustawionych na podwyższeniu.

Jej owoce są zwykle mniejsze niż u odmian nastawionych na dużą wielkość plonu, ale mają przyjemny, słodki smak. Liczne rozłogi wymagają kontroli, ponieważ ich rozwój może wpływać na kondycję rośliny i owocowanie. Decyzję, czy je zachować, czy ograniczyć, ułatwią zasady postępowania z rozłogami.

Temptation do skrzynki i na mały balkon

Temptation warto wybrać, gdy miejsca jest niewiele, a roślina ma zachować zwarty, uporządkowany pokrój. Odmiana powtarza owocowanie, lecz zazwyczaj tworzy mniej rozłogów niż Elan lub Ostara. Dzięki temu nie zajmuje szybko przestrzeni wokół pojemnika.

Dobrze sprawdza się w klasycznej skrzynce balkonowej albo w stojącej donicy. Jest też dobrym przykładem na to, że truskawki powtarzające owocowanie na balkon nie muszą być odmianami zwisającymi. Warto ją wybrać przede wszystkim wtedy, gdy ważniejsze są owoce niż kaskadowy wygląd rośliny.

Toscana dla owoców i dekoracyjnych kwiatów

Toscana wyróżnia się różowymi kwiatami, dlatego może częściowo zastąpić typowe rośliny ozdobne. Jednocześnie zawiązuje jadalne owoce i powtarza owocowanie. Nadaje się do skrzynek, większych donic oraz pojemników wiszących.

Jest dobrym wyborem na balkon reprezentacyjny, gdzie znaczenie ma wygląd roślin przez cały sezon. Efekt tworzą nie tylko dojrzewające owoce, lecz także kontrast pomiędzy zielonymi liśćmi i intensywnie zabarwionymi kwiatami.

Albion dla dużych i jędrnych owoców

Albion będzie odpowiedni dla osoby, której bardziej zależy na jakości owoców niż na tworzeniu długiej kaskady rozłogów. Odmiana powtarza owocowanie i daje duże, wydłużone, jędrne owoce o dobrym smaku.

Roślina ma stosunkowo zwarty pokrój, dlatego można ją uprawiać w zwykłej donicy lub skrzynce. Nie należy jednak traktować jej jako typowej truskawki zwisającej. Lepiej prezentuje się w pojemniku ustawionym na podłodze, parapecie albo stabilnym kwietniku.

Mara des Bois dla intensywnego aromatu

Mara des Bois wyróżnia się silnym aromatem kojarzącym się z poziomkami. Jej owoce nie należą do największych, dlatego odmiana nie jest najlepszym wyborem dla osoby oczekującej przede wszystkim dużych truskawek. Sprawdzi się natomiast wtedy, gdy najważniejszy jest smak.

Roślina powtarza owocowanie i może tworzyć rozłogi. Nadaje się do pojemników balkonowych, ale potrzebuje dostatecznie dużo miejsca, aby mogła się swobodnie rozwijać.

Jak dobrać odmianę do pojemnika i wielkości balkonu?

Do wiszącej doniczki najlepiej wybrać odmianę tworzącą rozłogi, taką jak Elan lub Ostara. Pędy mogą wówczas opadać poza krawędź pojemnika bez zajmowania miejsca na podłodze. Truskawki zwisające do doniczek nie powinny być jednak sadzone w bardzo małych osłonkach. Potrzebują stabilnego pojemnika z miejscem dla korzeni i możliwością odprowadzania nadmiaru wody.

W klasycznej skrzynce balkonowej lepiej sprawdzą się odmiany zwarte, takie jak Temptation, Albion lub Toscana. Łatwiej utrzymać je w wyznaczonej przestrzeni, a liście i owoce nie rozrastają się nadmiernie na boki.

Na bardzo mały balkon warto wybrać jedną lub dwie rośliny o ograniczonej liczbie rozłogów. Temptation zapewni bardziej uporządkowany pokrój, natomiast Albion będzie dobrym rozwiązaniem dla osoby oczekującej większych owoców.

Odmiana zwisająca może prezentować się efektownie tylko wtedy, gdy pojemnik jest dopasowany do jej pokroju. Dlatego przed zakupem sadzonek należy przemyśleć także dobór doniczki do truskawek, jej pojemność, ustawienie i sposób mocowania.

Truskawki pnące czy zwisające?

Truskawki nazywane pnącymi w rzeczywistości nie wspinają się samodzielnie. Nie mają wąsów czepnych ani innych organów, którymi mogłyby przytwierdzać się do podpory. Wytwarzają natomiast długie rozłogi, które naturalnie opadają z doniczki.

Takie pędy można ostrożnie układać przy drabince lub przywiązywać do podpory, uzyskując efekt rośliny prowadzonej pionowo. Wymaga to jednak regularnego formowania. Bez pomocy rozłogi będą zwisały, dlatego określenie „truskawka pnąca” należy traktować jako nazwę handlową sposobu prowadzenia rośliny.

Przy zakupie warto sprawdzić nazwę odmiany, zamiast kierować się wyłącznie napisem „pnąca” albo „wisząca”. Elan i Ostara rzeczywiście tworzą rozłogi pozwalające uzyskać kaskadowy efekt. Temptation lub Albion lepiej nadają się natomiast do zwartej uprawy w skrzynce.

Czy warto wybierać odmiany powtarzające owocowanie?

Na balkonie odmiany powtarzające owocowanie są zwykle bardziej praktyczne niż truskawki wydające jeden główny plon. Pozwalają zbierać mniejsze porcje owoców w kolejnych okresach sezonu, co dobrze odpowiada domowej uprawie prowadzonej w kilku donicach.

Określenie „powtarzająca” nie oznacza jednak, że roślina będzie owocowała bez przerwy albo niezależnie od warunków. Na długość zbiorów wpływają między innymi termin posadzenia, nasłonecznienie, temperatura, dostępność wody i odżywienie rośliny.

Nie należy również utożsamiać powtarzania owocowania ze zwisającym pokrojem. Temptation i Albion mogą owocować w kolejnych falach, choć nie tworzą tak wyraźnych kaskad jak Elan czy Ostara.

Czy mrozoodporne truskawki balkonowe mogą zimować w donicy?

Truskawki są roślinami wieloletnimi, ale zimowanie w pojemniku jest dla nich trudniejsze niż w gruncie. Nawet odmiana dobrze znosząca niską temperaturę może ucierpieć, jeśli jej korzenie znajdują się w małej donicy wystawionej na mróz i wiatr.

Mrozoodporność powinna być jednym z kryteriów wyboru, jeżeli rośliny mają pozostać na balkonie przez kilka sezonów. Nie zastępuje jednak zabezpieczenia pojemnika. Znaczenie mają jego wielkość, materiał, położenie balkonu, wilgotność podłoża oraz osłona przed zimnym wiatrem.

Nie trzeba więc rezygnować z odmian takich jak Elan, Toscana czy Albion, ale nie należy zakładać, że sama nazwa odmiany zapewni jej bezpieczne przetrwanie zimy. Przed końcem sezonu trzeba odpowiednio zaplanować zimowanie truskawek w doniczkach.

Jak sprawdzić odmianę przed zakupem?

Na etykiecie sadzonki powinna znajdować się pełna nazwa odmiany. Samo określenie „truskawka balkonowa”, „truskawka wisząca” lub „truskawka pnąca” nie informuje dokładnie o jej pokroju, smaku owoców ani terminie plonowania.

Przed zakupem warto sprawdzić:

• czy odmiana powtarza owocowanie;
• czy tworzy dużo rozłogów;
• jaki osiąga pokrój;
• jakiej wielkości są jej owoce;
• czy ma białe, czy dekoracyjne różowe kwiaty;
• czy producent podaje informacje o zimowaniu i odporności na choroby.

Nie należy mylić odmiany z rodzajem sadzonki. Określenie frigo oznacza sposób przygotowania i przechowywania materiału szkółkarskiego. Sadzonką frigo może być więc zarówno Albion, Ostara, jak i inna odmiana.

Do typowego wiszącego pojemnika najłatwiej wybrać Elan lub Ostarę. W zwykłej skrzynce dobrze sprawdzi się Temptation, na balkonie dekoracyjnym Toscana, a dla dużych owoców Albion. Mara des Bois będzie natomiast właściwym wyborem dla osoby, która stawia przede wszystkim na intensywny aromat.